Altocumulus (Ac) – chmury średnie-kłębiaste

Altocumulus (Ac) to chmury średnie-kłębiaste, które zwykle są pierwszymi oznakami zbliżającej się pogody. Są one często spotykane w okresie letnim i jesiennym. Ac może być również pierwszym sygnałem, że pogoda może się pogorszyć.

Jak powstają i z czego składają się chmury średnie-kłębiaste?

Chmury średnie kłębiaste to jeden z rodzajów chmur, które występują w warstwie piętra średniego. Są one złożone z kropel wody i są zazwyczaj białe lub szare. Składają się z kilku rodzajów chmur piętra średniego: Altocumulus (AC), Cirrocumulus (CC) i Stratocumulus (SC).

Altocumulus (AC) to rodzaj chmury średniej wysokości, która może występować od około 2400 do 6100 metrów. Człony tego rodzaju chmur są większe od konca palca wyciągniętej w ich stronę ręki i są białe lub szare.

Cirrocumulus (CC) to rodzaj chmury średniej wysokości o grubości od 200 do 700 metrów. Składają się one z małych, białych obłoków, których człony są mniejsze niż koniec palca wyciągniętej w ich stronę.

Stratocumulus (SC) to rodzaj chmury średniej wysokości, który może się utrzymywać od około 2000 do 5000 metrów. Chmury tego rodzaju składają się z małych, białych lub szarych drobnych członów.

Aby odróżnić te rodzaje chmur średniej wysokości i określić jak powstają i z czego się składają, potrzebna jest wiedza na temat podstawowej budowy chmur. Chmury średnie kłębiaste składają się z kropel wody, które są unoszone w powietrzu opadowym. Kiedy tarcza słoneczna ogrzewa powietrze, jego wilgotność stosunkowo wzrasta, tworząc małe obłoki. Te obłoki, w połączeniu z innymi rodzajami chmur piętra średniego, takimi jak Altostratus (AS), Cirrus (Ci), Nimbostratus (NS) i Stratus (St), tworzą większe chmury średnie kłębiaste.

Występowanie chmur Altocumulus

Chmury Altocumulus są jednym z gatunków chmur piętra średniego, które występują pomiędzy chmurami Cirrostratus i Cumulonimbus. Mogą one powstawać z powodu wznoszenia powietrza lub procesów termicznych, powodujących odparowanie wody z powierzchni ziemi. Są zazwyczaj składane z małych płatów lub kropelek wody, które są zamrożone w postaci kryształków lodu.

Altocumulus może być również określany jako chmury średnie kłębiaste lub rodzaj chmur piętra. Mogą one być przeświecające lub nieprzeświecające, w zależności od tego, czy słońce jest widoczne spoza chmury. Chmury Altocumulus są zazwyczaj lekkie i powstające w wysokości od 2 do 7 km, zazwyczaj o niskiej gęstości. Mogą one przybierać różne formy, od włóknistych zarysów chmur po gęste chmury kłębiaste.

Chmury Altocumulus są dość istotnym zjawiskiem pogodowym i mogą występować w wyniku wznoszenia powietrza wywołanego ciepłem lub wskutek niskich temperatur. Warstwa chmury może być albo cienka albo gruba, w zależności od ilości opadu, który może być przesyłany w formie deszczu lub śniegu. W niektórych przypadkach może występować Virga – pojedynczy gruby pasek opadu, który zazwyczaj kończy się w pewnej odległości od ziemi.

Chmury Altocumulus są często oznaką zmiany pogody. Mogą one pojawiać się w ciągu dnia, a czasem nawet w ciągu nocy. Są one bardzo widoczne i mogą tworzyć wyraźny obraz na niebie. Uważa się, że występowanie chmur Altocumulus jest zazwyczaj oznaką dobrej pogody, jednak czasem mogą one być oznaką złej pogody, szczególnie jeśli są gęste i zaobserwujesz Virga.

Gatunki chmur Altocumulus

• Altocumulus castellanus (Ac cas) – o członach wypiętrzających się
• Altocumulus floccus (Ac flo) – kłaczkowate
• Altocumulus lenticularis (Ac len) – soczewkowate, są jednym ze zwiastunów zbliżania się frontu chłodnego
• Altocumulus stratiformis (Ac str) – w kształcie warstwy członów przylegających do siebie
• Altocumulus volutus (Ac vol) – długie, rozciągnięte poziomo chmury w kształcie rury

Odmiany występujące u chmur Altocumulus

• perlucidus (pe) — o członach pooddzielanych
• radiatus (ra) — o członach wypełniających regularnie oczka sieci, uporządkowanych wzdłuż linii prostych
• translucidus (tr) — przeświecające; można zobaczyć położenie tarczy słonecznej
• lacunosus (la) — o układzie członów przypominającym plaster miodu
• duplicatus (du) — o członach rozdwojonych
• undulatus (un) — przypominające pofalowane morze
• opacus (op) — nieprzeświecające, człony tak ściśle przylegają do siebie, że nie można określić położenia tarczy słonecznej